آدم شویم (27)

مرحوم علامه کرباسچیان

2 آبان 1388 ساعت 11:56

نامه 27
بسم الله الرحمن الرحیم

فرزند عزیزم،
امید است که در پناه حضرت احدیت، موفق وموید باشی.

مرحوم شعرانی در کتاب راه سعادت، صفحه ی 56 می نویسد: بسیاری از محدثان از جمله بخاری روایت کرده اند که پیامبر اکرم (ص) فرمود: قیامت بر پا نشود تا از زمین حجاز آتشی بیرون آید که بر گردن شتران در بصری پرتو افکند.
 
بخاری در سال 256 در گذشت و این آتش در سال 654 یعنی حدود 400 سال پس از فوت او ظاهر شد. در کتاب تاریخ مدینه نوشته است که روز اول ماه جمادی سال 654 در مدینه زلزله شد و تا سه روز زمین می لرزید. روز سوم، در نزدیکی مدینه آتشی پیدا شد که از بصره  روشنایی آن دیده می شد. سه ماه این آتش باقی ماند و از آن سنگ می بارید و گردی روی افق را پوشانده بود که گویی خورشید گرفته است. تا نزدیکی احد رسید و خاموش شد. مورخین گویند آن آتش بر زمین جاری شد و سنگ ها را مثل سرب می گداخت و در دره ای روان بود تا از آن ها سدی بوجود آمد. در کتاب بحیره ی فزونی نیز- که به فارسی نوشته شده است- این داستان آمده است.

محوم شعرانی می افزاید: آن کس که این خبر را داد و واقع شد و صدق او معلوم گشت، همان کس خبر به قیامت و بهشت و دوزخ را داده است؛ آن خبر نیز درست آید. مبادا آن را سرسری گیری و به بازی شمری! زنهار! دریاب و کار دین را سهل مشمار و از خدای بترس و نافرمانی او مکن و شک در دل راه مده و خود و دیگران را به گمراهی میفکن و تابع اغلب مشو که در رفتن به دوزخ تابع هیچ کس نباید شد!

عزیزم ،در جمله ی آخر دقت کن. اگر مستقل باشی و دنباله رو دیگران نشوی، به خدا قسم که هم دنیا داری و هم آخرت.

آیا سزاوار است تابع مردمی شویم که با هر بادی که از هر طرف می وزد، حرکت می کنند و از خود رای ندارند؟! در همین عمر خودت دیده ای که میلیونها نفر یک روز طرفدار چیزی می شوند؛ اما با گذشته فقط چند روز کاملا بر می گردند. تو را به خدا ، سزاوار است که اسیر افکار این ها شویم؟! در حالی که پیامبر اکرم ( ص ) فرمودند: مومن از پاره های آهن محکم تر است که آنها با داخل شدن در آتش نرم می شوند  ولی اگر مومن را بکشند و بسوزانند ، قلبش تغییر نمی کند.

 بیاییم این طور شویم؛ اگر چه سخت است.

اگر برای به دست آوردن مدرکی (مثلا مدرک فوق لیسانس و دکترا) که شاید به درد بیست سال زندگی ما بخورد ، بیست سال جان می کنیم ، آیا ارزش ندارد که برای آسایش جاودانی، تحمل رنج کنیم؟ 

اگر کمی فکر کنیم و به پیامبر اکرم (ص)  ایمان بیاوریم و یقین کنیم که بعد از این عالم برای همیشه زنده ایم، طور دیگری خواهیم شد؛ ولی چه کنیم که فکر را از ما گرفته اند؟! زیاد حرف می زنیم و حاضر نیستیم که در بیست و چهار ساعت، حتی چند دقیقه ای فکر کنیم ! آری ، گرفتاری های زندگی چنان ما را مشغول کرده است که از خودمان غافل شده ایم.

             یک دم به خود آی ببین چه کس ای  
             به چه بسته دل و به که هم نفس ای

آیا ما به عمر ابد عقیده داریم؟ اگر جواب مثبت است، چرا عمل ما طبق این عقیده نیست و اگر جواب منفی است، پس چرا نماز می خوانیم و روزه می گیریم؟!

روزی مرحوم آقای بروجردی فرمودند: آقا دکتر است. می گوید: هزار نفر را از مرگ نجات دادم. این ها ده سال دیگر می میرند. اگر کسی بتواند یک روح را نجات دهد، کاری کرده است. آری، کسی که به بقای روح عقیده ندارد، محال است که معنای این حرف را بفهمد؛ ولی کسی که به معاد معتقد است و پیامبر را قبول دارد ، می داند که نجات صدها هزار نفر از مرگ تن با نجات یک روح از گمراهی برابر نیست. 

در آیه ی قرآن است که "و من احیاها فکانما احیی الناس" حضرت باقر (ع ) می فرماید: "مقصود از احیای نفس این است که یک انسان را از گمراهی نجات بخشیم".

فرزندم، چرا این حقایق فراموش شده است؟!
 سعی کن پس از پایان تحصیل فقط در این راه قدم برداری. 

خدا نگه دار 
17/12/70

کد مطلب: 33158

آدرس مطلب: http://www.fararu.com/vdcjovet.uqetizsffu.html