در حاليكه ايران خود را براي انتخابات مجلس در روز جمعه آماده مي كند، رأيدهندگان عمدتا گزينه هاي خود را به نامزدهايي محدود مي بينند كه به جناحي تعلق دارد كه محمود احمدي نژاد را به رياست جمهوري رساندند.

به گزارش پنجشنبه ی سرویس بین الملل فرارو به نقل از واشنگتن پست، اما اين به معناي آن نيست كه رييس جمهور ایران مسيري هموار را در پيش دارد؛ بسياري از اين نامزدها با وجودي كه سياست خارجي اقتدارطلبانه او را مورد ستايش قرار مي‌دهند، ولي مديريت او را در اقتصاد كه با وجود ثروت نفتي بي سابقه، ایران را دچار ركود کرده‌است، قويا محكوم مي‌كنند.

واشنگتن پست مدعی است که با به پايان رسيدن مبارزات انتخاباتي مجلس به نظر مي‌رسد پيروزي براي سياستمداراني كه خود را "اصولگرا" مي‌خوانند، قطعي است. آنها همانند احمدي نژاد مي‌گويند كه مي‌خواهند اهداف انقلاب 1979 را به اجرا در آورند: "كمك به قشر فقير و ترفيع نقش اسلام در جامعه. همچنین آنها تلاش دارند ايران را در ميان كشورهاي پيشرو جهان قرار دهند، همه آنها از رهبر عالي مقام ايران، آيت الله خامنه‌اي، كه درچندين مورد به طور علني از آنها حمايت به عمل آورده، قويا پيروي مي كنند."

واشنگتن پست می‌افزید، اما آنچه اصولگرایان منتقد را به انتقاد شدید از مديريت اقتصادي رييس جمهور وا می‌دارد، انديشيدن به نوميدي گسترده عمومي نسبت به تورم فزاينده و بيكاري است.

این نشریه معتبر امریکایی  مدعی است که بسیاری از این منتقدان که جزء كارگزاران دولتي و سياستمداران جوان آرمانگرا محسوب می‌شوند، علنا دولت را به تشنگي براي قدرت متهم مي‌كنند، هر چند كه رييس جمهور ایران يك اصولگراي هم طیف آنها است. اما در جواب، احمدي‌تژاد مجلس کنوني را به كارشكني در برنامه هاي اقتصادی خود متهم مي‌كند. ماه گذشته او سعي كرد به قدرت اجرايي دولت قدرت قانون گذاری مجلس را بيافزايد، ولي مقام رهبری ایران با مداخله خویش با این امر مخالفت کرد. این در حالی است که طرفداران احمدي نژاد مي‌گويند باید به او فرصت بيشتري براي به دست یافتن به اهدافش داده شود.

واشنگتن پست ادامه می دهد: نتيجه آراء روز جمعه هر چه كه باشد، رئيس جمهور ايران احتمالا با چالش‌هاي جدی تری از سوي مجلس آينده در مقايسه با مجلس كنوني مواجه‌ خواهد شد.

این روزنامه غربی مدعی است که با وجودي كه نظام انتخاباتي ايران بر پايه فرد است و نه احزاب سياسي، به احتمال قوی دو اردوگاه مخالف بر مجلس آينده ايران سلطه خواهند داشت.

كارشناسان سياسي در تهران پيش بيني مي‌کنند كه منتقدان دولت كنوني، که به اکثریت قابل توجهی رسیده اند ، شانس بیشتری در انتخابات جاری دارند . به نظر می‌رسد رهبری این گروه منتقد را سياستمداراني مانند علي لاريجاني و محمد باقر قاليباف به عهده گرفته‌اند که بیشتر از محمود احمدی‌نژاد رئيس‌جمهور فعلی ایران واقع گرا هستند و کمتر در حصار محدود خویش قرار گرفته اند.

واشنگتن پست می افزاید: گروه ديگر متشكل از وفاداران احمدي نژاد مصمم اند که در رويارويي با غرب به هر قيمت سياسي ممكن برنده شوند، این گروه مدافع سرسخت سياست هاي اقتصادي رييس جمهور می باشند.

بسياري از رأي دهندگان به ويژه طبقه متوسط شهري نيز نسبت به رييس جمهور و اردوگاه او انتقاد دارند و مي‌گويند طبقه متوسط به فراموشي سپرده شده است.

به گفته غلامحسين نوذري وزير نفت ايران، این كشور تا پايان سال شمسی 63 ميليارد دلار درآمد نفتي خواهد داشت. در حالی که سه سال پيش این ميزان يك سوم معادل كنوني بود.

منتقدان رييس جمهور علاوه بر آن كه گفته اند فن‌سالاران بيشتري مورد نياز مي باشد، چند طرح مفصل براي چگونگي ايجاد تحول در اقتصاد نيز پيشنهاد كرده‌اند.

ايران خود را يك کشور مردم سالار اسلامي مي‌نامد و در مقايسه با برخي از ديگر كشورهاي منطقه، گزينه هاي بيشتري براي انتخاب رهبران در اختيار مردم قرار مي‌دهد. عباسعلي كدخدايي سخنگوي شوراي نگهبان گفته است که "73 درصد از داوطلبان تاييد شده‌اند كه رقم بزرگي است."

حسن غفوري فرد، يك نامزد انتخاباتي و معاون پيشين وزير می گوید که "شايد فرايند گزينش، متفاوت از كشورهاي غربي است كه در آن كشورها، احزاب تصميم مي‌گيرند، ولي ايران مردم سالارترين كشور در جهان است."
سياستمداران ناراضي خارج از دايره قدرت ايران با اين گفته موافق نیستند.

عبدالله مؤمني يك فعال سياسي می گوید که "اين انتخابات با معيارهاي بين المللي مطابقت ندارد زيرا آزاد و عادلانه نيست. شهروندان حق انتخاب شدن يا انتخاب كردن كساني كه مي خواهند را ندارند. شوراهاي رد كننده صلاحيت تا حدودي براي آنها تصميم مي گيرند."

به جناح نزدیک به خاتمي رئیس جمهور پیشین ایران اجازه داده شده است تنها 120 نامزد برای کسب290 كرسي معرفي كند.

محمد علي ابطحي كه در دوران رياست جمهوري خاتمي معاون رييس جمهور بود تاييد كرد كه گروه وي با مشكلات بسياري مواجه است. او گفت "ولي احساس مي كنم كه بايد تلاش كنيم و هر كرسي ممكن را به دست آوريم تا بتوانيم بر سياست هاي دولت تاثير گذاريم."

ابطحي گفت "ما مي توانستيم با گروه هاي ديگر ائتلاف كنيم. موضوع مهم اين است كه شركت مي‌كنيم. در غير اين صورت امكان دارد در آينده به ما اجازه شركت داده نشود و نفوذ خود را از دست بدهیم. "