داخلی  »  يادداشت  »  فرهنگی هنری

سومین نامه ی مرحوم علامه کرباسچیان به یکی از شاگردانش که در اروپا سرگرم اخذ مدرک دکترا بوده است را در زیر بخوانید:

بسم الله الرحمان الرحیم 

فرزند عزیزم، سلام علیکم
اگر کسی گمان کند که بالاتر از شرح صدر و داشتن روح بزرگ نعمتی در دنیا هست، اشتباه کرده است؛ چرا؟ برای آنکه در زمان خود ما،طلبه ی پر ظرفیت- که سه شبانه روز غذا نخورده بود-یک قران پول قرض می کرد تا شام بخورد ؛ وقتی می فهمید که در حجره ی مجاورش طلبه ی دیگری بی شام است، پول را به او می داد و در عین حال خوش بود و گرم شور و عشق با محبوب؛ اما فرد کم ظرفیت اگر فرضا یک روز چیزی برای ناهار نداشته باشد ، خودکشی می کند! 

آیا با این نمونه ها ، پرظرفینت بودن بالاترین نعمت نیست؟
آری، نشانه ی یک انسان بزرگ این است که در همه حال یکسان باشد؛ یعنی روزی که مثلا یک میلیون تومان سود می کند ، با روزی که همین مقدار ضرر می کند ، فرقی درحالش پیدا نشود . مسلما
اگر سود و زیان درنظر انسان یکی نشود و روزی که این مقدار را به دست می آورد شاد شود، روزی که ضرر می کند، متاثر خواهد شد؛ ولی انسان پرظرفیت در همه حال یکسان است. 

شخصی می گفت: من شصت سال با مرحوم آقای بروجردی معاشر بودم؛ اصلا حوادث در ایشان اثر نمی کرد! 

امیر المومنین علیه السلام فرمود: خداوند عالم ، زهد را در دو کلمه از قرآن جمع کرده است: لکیلا تاسوا علی ما فاتکم و لا تفرحوا بما آتاکم ( برآن چه از دست شما رود، افسوس نخورید و برای آن چه به دست شما آید، شاد نشوید.) آری گفتن این مطالب آسان ولی پیاده کردنش مشکل است . 

اما اگر می خواهی در آینده به مردم خدمت کنی و فرزندانی جسما و روحا سالم تحویل جامعه بدهی که وجودشان منشا اثر باشد -بر فرض که خودت هم این روحیه را داشته باشی- کافی نیست ؛ بلکه باید همسرت هم این طور باشد و روحیه ی او را چنان بسازی که همه دنیا درنظرف یک مشت خاکستر شود.آن وقت است که شما می توانید در زندگی موفق شوید و کارهای بزرگ انجام دهید و انسان هایی را تربیت کنید واز عمرخودتان نتیجه بگیرید.

خدا نگهدارت باد 
 1364/9/10