درود بر خون خدا و سلام بر زیبا ترین ترانه ی عشق که عشق راستین را با خون خود سرود .
سلام بر حسین و برادرش و زینب اش و یاران عاشق اش که عاشقانه به مسلخ عشق رفتند تا حق را از چنگال حق ستیزان حرام خوار حرامی رهایی بخشند.
... و اینک ، حق به بهای خون خدا در آغوش ماست...آن را گرامی بداریم !
در رثای عاشق مظلوم ، با محتشم ، هم نوا شویم که گفت:
پس با زبان پر گله، آن بضعة الرسول
رو در مدینه کرد که یا ایها الرسول
این کشته ی فتاده به هامون حسین توست
وین صید دست و پا زده در خون حسین توست
این نخل تر، کز آتش جانسوز تشنگی
دود از زمین رسانده به گردون حسین توست
این ماهی فتاده به دریای خون که هست
زخم از ستاره بر تنش افزون حسین توست
این غرقه محیط شهادت که روی دشت
از موج خون او شده گلگون حسین توست
این خشک لب فتاده دور از لب فرات
کز خون او زمین شده جیحون حسین توست
این شاه کم سپاه که باخیل اشگ و آه
خرگاه زین جهان زده بیرون حسین توست
این قالب طپان که چنین مانده بر زمین
شاه شهید ناشده مدفون حسین توست
چون روی در بقیع به زهرا خطاب کرد
وحش زمین و مرغ هوا را کباب کرد
کای مونس شکسته دلان حال ما ببین
ما را غریب و بی کس و بی آشنا ببین
اولاد خویش را که شفیعان محشرند
در ورطه ی عقوبت اهل جفا ببین
در خلد بر حجاب دو کون آستین فشان
و اندر جهان مصیبت ما بر ملا ببین
نی ورا چو ابر خروشان به کربلا
طغیان سیل فتنه و موج بلا ببین
تن های کشتگان همه در خاک و خون نگر
سرهای سروران همه بر نیزه ها ببین
آن سر که بود بر سر دوش نبی مدام
یک نیزه اش ز دوش مخالف جدا ببین
آن تن که بود پرورشش در کنار تو
غلطان به خاک معرکه ی کربلا ببین
یا بضعة الرسول ز ابن زیاد، داد !
کو خاک اهل بیت رسالت به باد داد
... لیک حاشا و کلا که ما عاشقان حسین رخصت دهیم که خاک اهل بیت عشق ، بر باد رود و آشیانه ی حق، ویران شود !
سلام بر حسین ، سلام بر سقای عشق و سلام بر شاهدان شهید...
)
