|
|
|
دومینوی معضلات اجتماعی: غمگینی، اعتیاد، طلاق، پرخاشگری غفلت و رشد ناهنجاری |
|
|
کد مطلب : 51016
|
9 تير 1389 ساعت 17:26
|
|
| فرارو- به نظر میآید گفتنیها را در زمینه معضلات اجتماعی پیش از این بارها و بارها گفته ایم. فقدان طرح و برنامه برای کنترل مشکلات اجتماعی، امری قدیمی است. جامعه ایران در حال آسیب دیدن بر اثر دومینوی معضلات اجتماعی است. در خانه اگر کس است، یک حرف بس است...
به گزارش فرارو؛ اخباری از این جنس که سیدرصد تهرانیها غمگین اند، اخبار تازهای نیستند. از این جنس اخبار بسیار شنیده ایم. دو ماه پیش بود که اخباری راجع به عصبیتر شدن تهرانیها منتشر شد. فرارو در گزارشی پیرامون این مسئله نوشت: «گزارشی در خبرگزاریها به مسئله عصبیتر شدن تهرانیها و نظرات کارشناسان در این باره پرداخته است. اما در کنار مسائلی همچون ترافیک و تراکم جمعیت، به نظر میآید مسئله اصلی که شهروندان تهرانی را آزار میدهد، «بیبرنامگی عمومی» و پیشبینیناپذیر بودن آینده است.»
برای خواندن متن کامل آن گزارش، کلیک کنید.
در آن زمان محمدهادی ایازی، معاون اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران اظهار داشته بود: «نتایج یک نظرسنجی نشان داد 42 درصد افراد اغلب شاد، 30 درصد گاهی اوقات شاد و گاهی عبوس و 28 درصد مابقی همیشه عبوس هستند.»
اخبار جدید حکایت از آن دارد که سی درصد تهرانیها غمگین هستند. این آمار را دکتر مجید ابهری، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی بر اساس پژوهشهای انجام شده در گروه اجتماعی مرکز مطالعات استراتژیک آریا به خبرنگار مهر ارائه داده است: «42 درصد تهرانیها اغلب شاد، 28 درصد آنها گاهی شاد و گاهی غمگین و 30 درصد آنها همیشه غمگین هستند.»
آنگونه که او و دیگر روانشناسان و روانپزشکان میگویند برای این مسئله میتوان علل و عوامل متفاوتی جست: «مشکل ازدواج، مسکن و درآمد؛ بیثباتی عمیقی در وضعیت اقتصادی و اجتماعی مردم؛ تراکم بیش از اندازه جمعیت و...»
این تنها معضل اجتماعی نیست که ما با آن مواجهیم؛ چه این که چند روز پیش فرمانده انتظامي تهران بزرگ هشدار داد: «كاهش سن اعتياد به ويژه مواد روانگردان زنگ خطري است كه بايد مورد توجه قرار گيرد.» به گفته اسماعیل احمدیمقدم، كاهش قبح مصرف مواد مخدر در جامعه نيز به مرز هشدار رسيده است.
در اوایل زمستان سال 88 فرارو گزارشی راجع به میزان اعتیاد در مدارس پرداخته بود. برای دیدن متن کامل اینجا را کلیک کنید.
اگر به اینها بخواهیم به آمار منتشره طلاق توسط مرکز ثبت احوال توجه کنیم، این نیز یک هشدار است که سال گذشته در هر ساعت 14 طلاق ثبت شده است. سازمان ثبت احوال كشور با ارايه اين گزارش از رشد 13.8 درصدي طلاق در سال گذشته نيز خبر داد و هشدار داد: حدود 53 درصد طلاقها در 5 سال اول زندگي رخ داده است و حدود 15 درصد از طلاقهاي ثبت شده کشور مربوط به زوجيني است که طول مدت ازدواج آنها کمتر از يک سال است.
پیش از این در فرارو به مسئله طلاق به عنوان یکی از هشدارهای سال 88 پرداخته شده بود. برای خواندن متن کامل اینجا کلیک کنید.
پیشبینی فرارو راجع به میزان آمار طلاق در سال 88، صحیح از آب درآمد: «آمارهاي سازمان ثبت احوال كشور نشان داد كه سال گذشته، 125 هزار و 747 واقعه طلاق در کشور به ثبت رسيده که از اين تعداد 106 هزار و 548 واقعه طلاق شهري و 19 هزار و 199 واقعه طلاق روستايي رخ داده است. همچنين هر ماه، 10 هزار و 479 واقعه طلاق و يا در هر شبانهروز تعداد 345 واقعه طلاق به ثبت رسيده است.»
درباره عصبیتر شدن تهرانیها نوشتیم: «گرانی و دغدغه نسبت به آینده برای همه ایرانیها وجود دارد. این دغدغهها در سایه «بیبرنامگی عمومی» تشدید هم میشوند. در دیگر نقاط ایران شهروندان برای این اتفاقات «غیرمترقبه» به سادگی از وقت خود هزینه میکنند؛ اما در تهران که این وقت اضافی به دلایلی که آمد در دسترس نیست، عصبیبودن و اضطراب رادیکالیزه میشود. شاید چاره در پیشبینیپذیر کردن آینده باشد.»
درباره رشد طلاق در سال 88 یک حرف خود را تکرار کردیم و باز همان را تکرار میکنیم: «این از بدیهیات است که برای چاره کردن رشد فزاینده پدیده طلاق، باید درک درستی از علل و عوامل آن وجود داشته باشد، که وجود اظهارات متفاوت و متناقض فراوان در میان مسئولان امر، حکایتگر فقدان سابقه قدرتمند پژوهش در این زمینه است. به راستی چه کسی میتواند همه را به درکی مشترک برساند؟»
و درباره آمار اعتیاد در میان دانشآموزان نوشتیم: « تفاوتهای فاحش در آمار دانشآموزان معتاد، میان مسئولین امر؛ حکایتگر فقدان تدابیر جدی برای برخورد با پدیده اعتیاد است.»
به نظر میآید گفتنیها را در زمینه معضلات اجتماعی پیش از این بارها و بارها گفته ایم. فقدان طرح و برنامه برای کنترل مشکلات اجتماعی، امری قدیمی است. جامعه ایران در حال آسیب دیدن بر اثر دومینوی معضلات اجتماعی است، در خانه اگر کس است، یک حرف بس است...
| | |
|
| | |