فرارو- این روزها خبر از کنسرت خوانندههای لسآنجلسی در تهران میرسد. ظاهراً سیاستگذاریهای کلان فرهنگی دولت در قبال این خوانندگان تغییر کرده است...
به گزارش فرارو؛ خبرگزاری مهر خبر داده است که «بر اساس شنیدهها طی ماههای اخیر دو تن از خوانندگان لسآنجلسی که یکی از آنها به همراه فرزند خود به ایران آمده است، با یکی از مسولین اجرایی دیدار کرده اند و حتی گفته شده گویا قرار شده در صورت جلب برخی موافقت ها یکی از این خوانندگان کنسرتی را در داخل کشور برگزار خواهد کرد. از ح- م (به همراه فرزندش) و ب - م به عنوان خوانندگانی که با .... دیدار کرده اند، نام برده می شود.»
در طی ماههای گذشته اخبار مربوط به هنرمندان، چه آنانی که در خارج از کشور فعالیت میکنند و چه کسانی که در داخل مرزها مشغول به کار هستند، با بسامد بالایی منتشر شده است. این اخبار طیف بسیار متنوعی را شامل میشده است: از دیدار محمود احمدینژاد با بعضی از آنان تا اعتراض بعضی از آنان به انتخاب محمود احمدینژاد و البته اخبار دیگری در دو سوی این طیف!
یکی از چهرههای خبرساز در زمینه دیدار مسئولین دولتی با هنرمندان اسفندیار رحیممشایی بود که در طی ماههای گذشته دیدارهای متعددی را به خصوص با هنرپیشههای سینما برگزار نموده است. اوّلین بار خبر دیدار رحیممشایی با گلزار در اواخر تابستان و اوایل پاییز منتشر شد.
گفته میشد رئیس دفتر احمدینژاد، فرصت دیدار چند دقیقهای گلزار با رئیس دولت را فراهم نموده و گلزار که ظاهراً به دلیل شکایت یک تهیهکننده ممنوعالتصویر هم شده بود، توانست مجوز نمایش دوباره بر پرده نقرهای را بیابد.
پس از آن و در همان زمان که رحیممشایی اظهار نظرهایی جنجالی در حوزه الهیات دینی مینمود، به دیدار هنرمندان دیگری هم رفت. از آن جمله هدیه تهرانی بود که وی در دیدار از نمایشگاه آثار وی، یکی از عکسهای گرانقیمت او را خرید و به او مژده داد که «توحید» در آثار او موج میزند و خودش خبر از اشکی داد که در چشمان تهرانی حلقه زده بود.
گفته میشد مشایی با مهناز افشار و مهتاب کرامتی نیز دیدار کرده است. کرامتی این خبر را رد نکرد و اظهار داشت دیدارم با آقای مشایی مربوط به مسائل کودکان بوده است. مهتاب کرامتی چند سالی است که به عنوان سفیر حسن نیت صندوق حمایت از کودکان ملل متحد (یونیسف) فعالیتهای بشردوستانهای نیز دارد.
فعالیتهای دولت دهم در حوزه هنر محدود به دیدارهای رئیس کمیسیون فرهنگی این دولت با هنرمندان نشد، بلکه فعالیتهای در معاونت سینمایی وزارت ارشاد نیز در جریان بود. «شمقدری» که کار خود در این معاونت را با آغاز به کار دولت جدید، شروع کرده بود، فیلمهای در توقیف بسیاری را به اکران در آورد. «به رنگ ارغوان» فیلم جنجالی حاتمیکیا، «صد سال به این سالها» اثر سامان مقدم و «تسویه حساب» اثر کارگردان زنگرای سینمای ایران، تهمینه میلانی از جمله این آثار بودند.
تلاشهای دولت از نظر برخی تلاش برای آشتی هنرمندانی بود که از سیاست قوه مجریه در 4 سال گذشته گلایه داشتند و در انتخابات رئیس جمهوری سال گذشته به نحو یکپارچهای از رئیس وقت فرهنگستان هنر در ایام تبلیغات انتخاباتی حمایت کردند. اینک و با انتشار خبر دیدار یکی از مسئولین با ح.م، (که احتمالاً حبیب محبیان خواننده ترانههای بزن باران و خوشا به حال کلاغان باشد) ظاهراً فعالیتهای آشتیجویانه دولت با خوانندگان وارد فاز جدیدی شده باشد.
اگرچه در سالهای دهه هشتاد سوابقی برای دلجویی از خوانندگان وجود داشته است که از آن جمله میتوان به اجازه نشر آلبوم توسط اکبر گلپایگانی و حسین خواجهامیری (ایرج)، فراهم کردن زمینههای بازگشت محمدرضا لطفی به ایران و تجلیل از عبدالوهاب شهیدی در رادیو اشاره کرد، اما این نخستین باری است که بناست به خوانندهای لوسآنجلسی اجازه برگزاری کنسرت در ایران داده شود.
چندی پیش، وقتی خبر درگذشت یکی از این خوانندگان با نام جهان منتشر شد، مهدی خزعلی در وبلاگش از آشنایی اتفاقی با این خواننده و اقدام برای فراهم آمدن امکان حضور وی نوشت. وی گفته بود این خواننده که در سال 82 به ایران آمده بود میخواست کنسرتی به نفع مردم بم و همچنین کنسرتی در مدح حضرت علی برگزار کند، که با مخالفت مسئولین وقت روبرو شد.
آیا اینک فصل تازهای در سیاستگذاریهای فرهنگی در قبال خوانندگان لوسآنجلسی فرا رسیده است؟
)
