گشت و گذار در وبلاگ‌ شاعران، روحیه خاص خود را می‌خواهد؛ چنان‌که فهمیدن آن‌ها. علی‌محمد مودب؛ از دانش‌آموختگان دانشگاه امام صادق و شعرایی است که هم تجربه غزل دارد و هم سپید. وی اخیراً پا به وبلاگستان فارسی گذاشته، با وبلاگی هم‌نام نخستین کتابش؛ یعنی عاشقانه‌های پسر نوح. وی در پست اخیر، بخشی از شعر بلند سفر بمباران خود را، با عنوان گریه در حال توسعه درج کرده است:

امروز ما در حال توسعه هستیم

قلب‌های کلنگی ما را

بیل‌های مکانیکی شخم زده‌اند

و میان آشپزخانه‌های Open و توالت‌های فرنگی

سرگردان شده‌ایم

امروز برای مقابله با ناوهای تمدن‌بر

به انواع گفتمان‌های وارداتی

و ترجمه‌های مختلف، از لویاتان Hobbes

تا پایان تاریخFokuyama

تا بُن دندان مسلح شده‌ایم

و می‌توانیم ساعت‌ها در قطارهای چینی مترو

درباره انتظار بشر از دین فَک بزنیم

امروز ما در حال توسعه هستیم

مردانِ ‌Offline

دخترانِ MP3, و MP4

و کودکانِ پیام‌گیر

شبکه‌های متنوع قرآن و معارف

و مسابقه‌های همیشگی پیامِ کوتاه

C

D

DVD

LCD

LSD

LG

تا کره جنوبی هست

نیازی به نیم‌کره‌های مغزمان نداریم

و می‌توانیم با خیال راحت

پربیننده‌ترین‌های Google را جست‌وجو کنیم

...

سرفه کن، برادر شیمیایی‌ام

سرفه کن، طبقۀ دهم بیمارستان ساسان

سرفه کن

چراکه صدای تو

تنها رسانۀ ماست!