اینوسترز بیزینس دیلی ادعا می کند
حمایت نظامی روسیه از ایران، سرآغاز یک کابوس
30 شهريور 1387 ساعت 16:30
به گزارش سرویس بین الملل فرارو، روزنامه انگلیسی زبان " اینوسترز بیزینس دیلی " در مقاله ای که روز شنبه به چاپ رساند، کمک ادعایی روسیه به ایران را کمک به برخورداری تهران از سلاح های هسته ای و سرآغاز یک کابوس واقعی برای امریکا و اسراییل دانسته است.
مقاله را در زیر بخوانید:
روسيه فاش كرده است كه سخت افزار نظامي براي حفاظت از تأسيسات هسته اي ايران به تهران خواهد فروخت. بنابراين زمان براي متوقف كردن تهديد هسته اي ايران بسيار كوتاه تر شده است.
فروشنده تسليحات دولتي روسيه همچنين روز پنجشنبه گفت كه سيستم هاي ضد هواپيما، نفر برهاي زرهي و جت هاي شكاري به ونزوئلا خواهد فروخت. آن نيز به نوبه خود نگران كننده است.
ولي فروش سيستم موشكي زمين به هواي اس-300 به ايران بسيار نگران كننده است. مي توان تصور كرد اين سيستم وقتي نصب شود، قادر خواهد بود از تأسيسات هسته اي رژيم ايران در برابر حمله هوايي محافظت به عمل آورد. در آن صورت اگر ايران بتواند بدون مزاحمت به فرآوري اورانيوم ادامه دهد و هيچ نگراني نسبت به مداخله نظامي نداشته باشد، دنياي خطرناك كنوني وحشت انگيز تر خواهد شد.
ايران با قرار داشتن بر ذخاير گاز طبيعي به مقدار 4/26 تريليارد متر مكعب كه در خاورميانه در بالاترين ميزان قرار دارد و در جهان در مقام دوم مي باشد، پيوسته گفته است كه پروژه هسته اي آن تنها براي اهداف صلح آميز مي باشد.
با اين وجود هيچ كس – به جز شايد باراك اوباما كه گفت ايران يك كشور "كوچك" است كه "تهديدي جدي ايجاد نمي كند" – عقيده ندارد كه تهران صرفا به توسعه سوخت براي نيروگاه هاي هسته اي مي پردازد.
اگر ايران سوييس مي بود، در آن صورت امكان داشت حرف اوباما و تهران را هر دو باور كرد. ولي ايران سوييس نيست. ايران بيشتر شبيه آلمان در دهه 1930 است: كشوري كه سعي دارد با دشمني خارجي، توجهات را از مشكلات داخلي منصرف كند.
ايران بر خلاف آلمان اين وجه تمايز را دارد كه تحت كنترل تندروهاي مذهبي است. هيچ كس نمي تواند اطمينان داشته باشد كه ايران به اندازه آلمان در دهه هاي 1930 و 1940 علاقه مند به استفاده از خشونت است . ولي با توجه به خوي تهديد كننده رژيم،محدوديت هايي كه براي بازرسان هسته اي بين المللي ايجاد مي كند ، ناديده گرفتن تحريم هاي سازمان ملل و اين حقيقت كه هر روز به زماني نزديك تر مي شود كه به عضويت باشگاه انحصاري تسليحات هسته اي در آيد، منتظر ماندن براي درك اين موضوع مي تواند مصيبت بار باشد.
ولاديمير پوتين نخست وزير روسيه كه قدرت واقعي در مسكو است از دشمني تهران نسبت به ايالات متحده، غرب و اسراييل به خوبي آگاه است. ولي از انجام اقدام لازم ، آن گونه كه از مردي در موقعيت وي انتظار مي رود، خودداري مي ورزد.
پوتين به جای ترويج صلح و ثبات ، يك رژيم متجاوز را تشويق مي كند و براي ايجاد ترتيباتي كمك مي كند كه تهران بتواند كنترل خاورميانه را در دست گيرد. چنين كنترلي شامل كنترل خطوط مهم عبور كشتي هاي نفتي در خليج فارس و "به زانو در آوردن تمامي قدرت هاي بزرگ" آن گونه كه احمدي نژاد تهديد كرده است، مي باشد.
پوتين همچنين در تعقيب اهداف خود، بيهوده در حال منزوي كردن ملت خود است.
اگر جهانيان يك روز صبح از خواب برخيزند و بفهمند كه سيستم ضد هوايي روسيه در تهران راه اندازي شده، به زودي يك روز صبح ديگر از خواب بر خواهند خاست و خواهند فهميد كه ايران خود را به سلاح هاي هسته اي مسلح كرده است. در آن صورت كابوسي كه پوتين مسبب آن بوده است به طور واقعي آغاز خواهد شد.
