شریعتمداری در صدر منتقدین دولت؟!
سيامك قاسمي
23 آبان 1386 ساعت 12:29
سيامك قاسمي در یادداشت جدید خود چنین نوشته است:
نمایشی به اسم دموکراسی
امروز در مراسم اختتامیه ی چهاردهمین نمایشگاه مطبوعات که با حضور رئیس جمهور برگزار شد ، ریاست محترم جمهوری برای آنکه نقد پذیری و دموکراسی خواهی خود را به رخ تمامی روشنفکران بزغاله ی این سرزمین بکشاند در اقدامی جالب از هشت تن از كساني كه مقالات منتقدانه و منصفانه نسبت به عملكرد دولت نهم نوشته بودند، تقدير و تشكر شد.
جالب آنجاست که در این بخش ویژه که در مراسم اختتامیه ی جشنواره ای که به گفته دوستان روزنامه نگارم یکی از سرد ترین و بی روح ترین جشنواره های مطبوعات بوده است برگزار شده ، اعلام شده است که از مدت ها قبل تیم رييسجمهور و همچنين هيات داوران به برررسي مقالههاي منتقد پرداخته اند و در نهایت هشت نفر ی که به گفته ی رئیس جمهور مقالات آنهای مقالاتي پربار، منتقدانه و منصفانه بوده و مقالات بر اساس منتقدانه بودن با رعايت جنبه انصاف نوشته شده است به عنوان نماد منتقدین دولت انتخاب شده اند .
اما جالب آنجاست که در صدر نام این منتقدین دولت ، نام حسين شريعتمداري مدير مسوول روزنامه كيهان و محمدكاظم انبارلويي سردبير روزنامه رسالت قرار دارد !!
به نظر می رسد این اقدام ریاست جمهور دارای دو پیام کاملا آشکار برای نویسندگان و منتقدین واقعی ای دولت است . اول آنکه الگو و تصور دولت از نقد و آنچه که در ذهن خود از منتقد می شناسد چیزی در حد حسین شریعتمداری است .
این بدان معناست که سقف تحمل دولت خدمتگزار ، حسین شریعتمداری است و همه ی دیگر منتقدان دولت به گفته ی رئیس جمهور دانشگاهی جملگی بزغاله های روشنفکر نما هستند و نکته ی دیگر اینکه برای بیان وضعیت آزادی قلم و اندیشه و بیان معیار ظرفیت نقد پذیری و ژست دموکراسی خواهی در دولت آقای احمدی نژاد فقط کافی است که به این بیاندیشید که در سرزمینی زندگی می کنیم که برادر حسین منتقد واقعی آن است .
من نمی دانم که اگر حسین شریعتمداری منتقد واقعی دولت است ، مسعود بهنود ها ، ابراهیم نبوی ها ، احمد زید آبادی ها و ... آیا همگی از طرفداران سینه چاک دولت آقای احمدی نژاد هستند .
وضعیت دموکراسی خواهی و ادعای نقد پذیری این روزهای حکومت ایران در خلاء منتقدان راستین دولت و در فضای بسته ی موجود سبب شده است همانند آرایشگرانی باشد که چون مشتری ندارند سر یکدیگر را کوتاه می کنند ؛ در شرایط سیاسی امروز ایران از آنجا که همه منتقدان را با بهانه های مختلف به گوشه ای محبوس کرده اند ، آن هنگام که بخواهند منتقدی پیدا کنند ، مجبور می شوند که یکی از یاران خود را معرفی کنند .
امروز دایره ی خودی های و آستانه تحمل دولتمردان ایران بر خلاف ادعاهای و نمایشهای دموکراسی خواهانه شان که بیشتر به سیاه بازی شباهت دارد ، آنقدر تنگ و کم شده است که منتقد ترین منتقد دولت ، مهمترین حامی واقعی دولت و یکی از ستون های اصلی جریان حاکم شناخته می شود !!
