کریستین ساینس مانیتور امریکا
با وجود تورم بالا، تندروها سنگر را حفظ کردند
27 اسفند 1386 ساعت 16:35
سرویس بین الملل فرارو:
روزنامه ی معتبر کریستین ساینس مانیتور چاپ امریکا ، طی گزارشی به قلم " اسکات پیترسون " خبرنگار اعزامی خود به تهران که با مجوز وزارت ارشاد به ایران آمده ، به ارزیابی پیروزی اصولگرایان در مجلس هشتم پرداخته است.
گزارش را در زیر می خوانید:
قيمت ها در ايران از گوجه فرنگي گرفته تا اجاره خانه افزايش يافته است. سرپيچي هسته اي ايران، چهار مجموعه از تحريم هاي سازمان ملل و آمريكا را در پی داشته است. ولي اينها مانع از آن نشد كه اشرف بانو رحيمي كيا رأي خود را به نفع رييس جمهور تندرو ايران محمود احمدي نژاد نيندازد.
نتايج اوليه انتخابات مجلس در روز جمعه گذشته نشان مي دهد كه اين بيوه جنگ در اين امر تنها نبود. انتظار مي رود جناح هاي محافظه كار 70 درصد از كرسي هاي مجلس 290 نفري را برنده شوند ، كه نزديك به همان اكثريتي است كه در مجلس هفتم داشتند.
خانم رحيمي كيا كه دو فرزند خود را پس از "شهادت" همسرش در جنگ ايران و عراق به تنهايي بزرگ كرده، مي گويد "با وجود همه مشكلات، ما احمدي نژاد را دوست داريم . قيمت ها بالا رفته اند ولي من بار ديگر به نفع او رأي مي دهم. او مردم را درك مي كند. ما انتظارات زيادي از او نداريم ، ولي او مبارزه مي كند و همين براي ما كافي است."
اصلاح طلبان ليبرال كه زماني از اواخر دهه 1990 تا سال 2004 بر صحنه سياسي ايران حاكم بودند نيز در بازگشت خود ادعاي پيشروي كردند.
عبدا.. ناصري سخنگوي ائتلاف اصلي اصلاح طلبان گفت "ما با افتخار اعلام مي كنيم كه در انتخابات ناعادلانه پيروزي كسب كرديم. ما توانستيم (قوانين) بازي مخالفان مان را بر هم زنيم."
اما در حالي كه محافظه كاران سنگر خود را حفظ كردند، آنها متحد نيستند و صحنه براي نبردهاي داخلي بين محافظه كاران قبل از انتخابات رياست جمهوري 2009 آماده است. كارشناسان مي گويند كه اين امر ، محافظه كاران كمتر تندرو را به رهبري علي لاريجاني، مذاكره كننده اصلي هسته اي ، كه با 70 درصد آراء در شهر مذهبي قم پيروز شد ، در برابر وفاداران احمدي نژاد قرار مي دهد.
هم اصلاح طلبان و هم محافظه كاران هر دو ادعاي پيروزي كردند.
احمد توكلي، رييس متنفذ مركز تحقيقات مجلس، يك نامزد محافظه كار كه سومين رتبه را در انتخابات تهران كسب كرد، مي گويد: "چرا كه بايد متعجب باشيم. ما پيروزي بزرگ محافظه كاران را در سياست هسته اي داشته ايم و مردم از نبرد سياسي دوران اصلاحات خاطرات بدي دارند. مردم هنوز معتقدند كه فرصت كافي به احمدي نژاد داده نشده تا سياست هاي اقتصادي خود را دنبال كند. به همين دليل است كه آنها به طرفداران او رأي دادند."
رعنا شيدايي، يك دانشجوي محافظه كار كه تمامي اعضاي خانواده اش از فهرست نامزدهاي تندرو حمايت مي كنند، مي گويد: "اگر مجلس و رييس جمهور از يك حزب باشند، كشور پيشرفت خواهد كرد. وقتي متفاوت هستند، انرژي صرف نزاع هاي داخلي مي شود."
ولي پرسش هايي در مورد يكپارچگي آراء مطرح شده است. گفته مي شود ناظران رسمي از گروه هاي اصلاح طلب با شروع شمارش آراء مجبور به ترك برخي محل هاي رأي گيري شدند. به روزنامه نگاران گفته شد وزارت كشور را در شب شمارش آراء ترك كنند.
برخي از افراد در اردوگاه اصلاح طلبان كه مي خواهند محدوديت هاي اجتماعي و سياسي را كم كنند، مي گويند كه هيچ دليلي براي مشروعيت بخشيدن به رژيمي كه در آن هيچ شانسي براي تغيير وجود ندارد، نمي بينند. ولي رهبران اصلاح طلب مخالف تحريم انتخابات بودند.
امير محبيان، سردبير سياسي روزنامه محافظه كار رسالت مي گويد: "رقابت بين اصلاح طلبان در خارج از مجلس صورت خواهد گرفت، در حالي كه رقابت بين اصول گرايان در داخل مجلس رخ خواهد داد.
رييس جمهور مي تواند با مخالفت هاي بيشتري از سوي محافظه كاران ميانه رو مواجه شود ولي اگر اكثر افراد در مجلس طرفدار احمدي نژاد باشند، او قدرت خوبي خواهد داشت و به هر كس كه از او انتقاد كند، حمله خواهد كرد."
با نزديك شدن انتخابات رياست جمهوري سال 2009، تلاش براي كسب مقام رياست جمهوري افزايش خواهد يافت ، به ويژه در ميان تعدادي از شركت كنندگان محافظه كار در مبارزات انتخاباتي قبلي در سال 2006.
آقاي محبيان مي گويد "اكثر آنها فكر مي كنند كه رييس جمهور بعدي هستند، كه اين امر كار را براي تشكيل يك ائتلاف مشكل مي كند. از نظر عقيدتي،احمدي نژاد نمي تواند ائتلاف با آنها را بپذيرد زيرا فكر مي كند آنها ليبرال هستند."
