علی کفاشیان و مهدی تاج رئیس و نایب رئیس مهم ترین فدراسیون ورزشی کشور همین که به روزهای پایانی سال 88 نزدیک شدیم خبر از وجود بحران مالی در فدراسیون فوتبال دادند؛ بحرانی که نشان داد با صحبت های مهدی تاج، فدراسیون فوتبال در سال 89، برای برگزاری اردوهای داخلی و خارجی، تیم های ملی و همچنین آماده سازی تیم ها به ده میلیارد تومان بودجه احتیاج دارد.
 
البته کفاشیان درست در روزی که به اصفهان رفته بود هزینه فدراسیون فوتبال را سالانه بیشتر از 18 میلیارد تومان دانست. بحران مالی علی کفاشیان و فدراسیون اش در روزهایی آغاز شد که کفاشیان اعلام کرد فدراسیون فوتبال بدشانس است چون در دنیا بحران اقتصادی وجود دارد. تیم ملی هم که به جام جهانی صعود نکرد تا دیگر برندهای لباس معتبر و اسپانسرهای بزرگ سراغ تیم ملی نیایند.
 
کمیته بازاریابی فدراسیون فوتبال هم حسابی زیر سوال است و جالب اینجاست که رئیس اش سردار درخشان با اینکه در طول سال با هزینه فدراسیون به سفرهای دور دنیا می رود اما فدراسیون فوتبال همچنان از مشکلات مالی می نالد. این در حالی است که کمیته بازاریابی فدراسیون فوتبال در ساختمان فدراسیون فوتبال اتاق هم ندارد تا فعالیت های این کمیته زیاد هم زیر نظر کفاشیان نباشد.
چرا 10 میلیارد تومان به فدراسیون فوتبال می دهند؟
در اینکه روسای دیگر فدراسیون ها به جایگاه و هزینه های فدراسیون فوتبال حسودی می کنند هیچ شکی نیست اما این حسادت معمولاً زیاد رسانه ای نمی شود. مهدی علی نژاد رئیس فدراسیون ووشو که در وزارت نفت هم پست دارد و اتفاقاً دوشغله محسوب می شود در حاشیه کنفرانس مطبوعاتی دیروزش به خبرنگاران آن هم با ناراحتی خاصی گفت: «آنطور که من خبر دارم فدراسیون فوتبال از وزارت نفت 10 میلیارد تومان بودجه گرفته اما کارایی لازم را نداشته است.» 

علی نژاد که احتمالاً منظورش عدم صعود تیم ملی به جام جهانی بوده، ادامه داد: «این 10 میلیارد را خرج فدراسیون های دیگر می کردند در آن رشته های ورزشی نتیجه گیری به مراتب بهتری حاصل می شد.» البته علی نژاد نمی خواهد زیاد تند برود: «من می دانم که خرج فوتبال زیاد است اما حرف من این است که چرا فدراسیون فوتبال نتوانسته از این سرمایه گذاری میلیاردی نتیجه بگیرد؟» 

از 10 میلیارد تومان وزارت نفت تا قول احمدی نژاد
اما ماجرای 10 میلیارد تومانی که رئیس فدراسیون ووشو از آن سخن می گوید مربوط به قولی است که محمود احمدی نژاد در اوایل سال 87 به فدراسیون فوتبال داد. او قول داد که اعتبار 15 میلیارد تومانی به تیم ملی اختصاص دهد تا مقدمات حضور ایران در جام جهانی 2010 فراهم شود. این قول احمدی نژاد در گذر زمان به 10 میلیارد تومان کاهش یافت. البته احمدی نژاد تامین اعتبار این بودجه را به وزارت نفت واگذار کرد. 

وزارت نفت هم به شیوه قطره چکانی در طول سال این بودجه را به فدراسیون فوتبال می داد و کار هر بار به نامه نگاری ها و پیگیری ها می انجامید؛ پیگیری هایی که از طریق مشاور جوان کفاشیان، شهاب دادگرنژاد که خود کارمند وزارت نفت بود انجام می شد. 

لگیا و درجه اش
اما فدراسیون فوتبال جدا از مشکلات مالی اش، شکایت دایی بر سر قراردادش و همچنین مشکل اسپانسر لباس که برند درجه پنج لگیاست، از اتمام قرارداد با سایپا هم خبر داد. حالا جنگ فدراسیون و کمپانی خودروساز و دولتی سایپا بالا گرفته است. البته ماجرای لگیا هم در نوع خود جالب به نظر می رسد. کمیته بازاریابی فدراسیون فوتبال در روزهایی که سایپا به فدراسیون فوتبال کمک نمی کرد به دستور علی کفاشیان منتظر نماند تا لااقل اگر سایپا نم پس نمی دهد فدراسیون بتواند اسپانسر لباسی پیدا کند که تا پنج سال بتواند البسه تیم ملی را تامین کند.
 
همانطور که کفاشیان درباره ابهامات قرارداد با لگیا و اینکه چطور می شود فهمید که ارزش البسه ارائه شده به تیم های ملی به رقم 850 میلیون تومان سال اول یا مثلاً 900 میلیون تومان سال آخر رسیده، می گوید: «ما به خوبی به این مساله نظارت داریم و حواسمان به همه چیز هست؛ البسه و محصولات را چک می کنیم و در واقع کمیته بازاریابی وظیفه اش این است که نظارت دقیقی بر عملکرد این شرکت داشته باشد و جنس البسه این شرکت مطمئناً در تمام طول مدت قرارداد درجه یک خواهد بود.
 
ضمن اینکه محصولاتی که ارائه می شود روی سایت اینترنتی خود شرکت موجود است و بالطبع قیمت ها و کیفیت این اجناس هم روی خروجی این سایت اینترنتی وجود دارد.» البته مثل اینکه تیم های ملی از این اسپانسر لباس چندان راضی نیستند. 

وقتی «سایپا» به زور اسپانسر شد
محمود احمدی نژاد اسپانسر تیم های ملی شد تا بخشی از قول 15 میلیارد تومانی اش محقق شود بحث بسیار است اما پس از اعلام اینکه فدراسیون تا پایان سال با سایپا قرارداد دارد دیروز یک مقام آگاه گفت: «مبلغ قرارداد فدراسیون و سایپا برخلاف گمانه های قبلی که از هفت میلیارد تومان شروع شده بود و تا بدبینانه ترین حالت به سه میلیارد تومان رسیده بود کمتر از این حرف هاست.»
 
تلاش ما برای به دست آوردن مبلغ نتیجه می دهد و این مقام آگاه بالاخره راضی می شود تا رقم باور نکردنی را به ما بگوید: «دو میلیارد تومان، البته تا این لحظه سایپا تنها 300 میلیون تومان را تقبل کرده است.» باورمان نمی شود، مبلغی که کمی از مبلغ ایرانول چهار سال پیش بیشتر است. 

سایپا قراردادی با فدراسیون ندارد
جالب تر اینجا بود در روزهایی که «سایپا» به فدراسیون فوتبال پول تعهد شده اش را نمی داد سجادی مدیرعامل وقت سایپا و معاون کنونی سعیدلو گفته بود: تاکنون 300 میلیون تومان به فدراسیون فوتبال پول پرداخت کرده ایم اما قراردادی نداریم. تاکنون سایپا 300 میلیون تومان به فدراسیون فوتبال از طریق باشگاه «سایپا» پول پرداخت کرده است و این پول به دستور مدیرعامل گروه خودرو سازی سایپا پرداخت شد.
 
سجادی در مورد قرارداد دو میلیارد تومانی «سایپا» با فدراسیون فوتبال گفت: «من چنین رقمی را نشنیده ام اما بر اساس دستور کتبی مدیران و روسای سایپا 300 میلیون تومان به فدراسیون پرداخت کردم و این تنها رقم پرداختی بود.» البته رقم دو میلیارد تومان و توافق فدراسیونی ها با مهرداد بذرپاش مدیرعامل وقت آن هم به زور علی آبادی تاسف برانگیز است. 

مشکلات شاید پیروانی را بپراند
به نظر می رسد ادامه همکاری «سایپا» با فدراسیون بستگی به توافق گروه خودرو سازی «سایپا» و فدراسیون فوتبال دارد. باشگاه سایپا فقط عامل عقد توافقنامه با فدراسیون فوتبال بود اما اینکه چه شرایطی، چه توافق هایی و چه مسائل حقوقی به وجود بیاید
هیچ وقت از طرف سایپایی ها شفاف نشد. در واقع به جای قرارداد، تفاهمنامه امضا شد.
 
در ماه های گذشته فدراسیون فوتبال درخواست 200 میلیون تومان دیگر از سایپا کرده بود اما با توجه به تغییر و تحولات در سطح مدیریت و عوض شدن بذرپاش که البته او هم زیاد راضی به بسته شدن قرارداد «سایپا» با فدراسیون فوتبال نبود و با فشار شخص احمدی نژاد که به واسطه اصرارهای علی آبادی اتفاق افتاد، این رقم پرداخت نشده است.
 
مثل اینکه فدراسیون باید به فکر یک پارتنر جدید باشد وگرنه کلاهش پس معرکه است. آن هم با این اوضاع که شاغلام هم پس از جلسه روز شنبه که گفته شد با فدراسیون فوتبال و با کادر فنی تیم ملی امید توافق کرده است با باشگاه مس کرمان برای فصل بعد وارد مذاکره شده و انگار که انتظارات مالی اش هم برآورده نشده است.
 
شیوه مدیریت کفاشیان که با استفاده از روابطش در ارگان های دولتی امتیاز و بودجه می گرفت در برابر شیوه درآمدزایی محمد دادکان که هر وقت اراده می کرد پول وارد فدراسیون می کرد کم آورده است. محمد دادکان بزرگ شده مکتب بازار اما تحصیلکرده دانشگاه بود اما کفاشیان یک دونده تحصیلکرده آن هم در هلند است. درآمدزایی دولتی نتیجه ای بهتر از این ندارد.