داخلی  »  وبلاگها  »  فرهنگی هنری

اکبر منتجبی روزنامه نگار در یادداشتی درمورد نامجو و معروفیت کنونی او و خطراتی که این شهرت زود هنگام می تواند برای او داشته باشد سخن گفته است: 

سه شنبه شب گذشته ساعت حدود 10 شب بود که از شهروند زدم بیرون تا خانه بروم که دم در محسن نامجو را دیدم. یک بار قبلا اتفاقی او را در روزنامه اعتماد ملی دیده بودم و گپی زده بودیم. 

البته من برای کاری به اعتماد ملی رفته بودم و او هم برای مصاحبه به آن روزنامه آمده بود. خلاصه دوباره خودم را معرفی کردم و رفتیم دفتر شهروند. 

مجید رئوفی دبیر بخش موسیقی شهروند با نامجو درباره سفرهای اخیرش به اروپا و کاستی که اخیرا منتشر کرده ، گفتگویی انجام داده بود. 

نامجو آمده بود مصاحبه را قبل از چاپ ببیند . گپ و گفت ما البته درباره حاشیه هایی بود که برخی درباره اش ساخته اند و از کسانی که این حاشیه ها را می سازند، ناراحت بود. 

من البته جز ترانه ترنج نامجو با هیچ یک از کارهای او ارتباط برقرار نمی کنم اما این نمی تواند منکر برخی از توانایی های او باشد. 

نامجو درحال حاضر به نظر می رسد که به صدای اعتراض جوانان تبدیل شده. این از یک سو خوب است و از دیگر سو بد. خوب است برای این که به سرعت مشهور می شود و نامش بر سر زبانها می افتد. و بد است به خاطر این که این اتفاق یک دوره ای دارد و به زودی پایان می پذیرد. 

فواره ای است که اوج و فرودش مشخص است. این اتفاق پیش از این نیز برای محسن مخملباف رخ داده بود. کاریزمای مخملباف نیز بر شهرت او افزود و او را در دوره ای به یکی از مهمترین و پر مخاطب ترین هنرمندان ایران کرد. مخملباف اما قدر آن دوره را ندانست. او اکنون یک فیلم ساز معمولی است که بسیار از رزهای اوجش فاصله گرفته است. مخملباف تا در ایران بود صدای اعتراض بود. چنانکه در دوره ای عباس معروفی این گونه بود. 
گرچه او تلاش کرده است همچنان خود را در رتبه ای که به دست آورده ، ثابت نگه دارد. در این سالها اکبر گنجی نیز به این صدا تبدیل شده بود که با سفر خود از ایران او نیز از راه خود فاصله گرفت.

این که کسی به صدای اعتراض تبدیل می شود هیچ ارتباطی به این که او بهترین هنرمند است و تمام کارهایش " یک " است ، ندارد. برخی از کارهای مخملباف واقعا ضعیف بودند. همچنان که موسیقی نامجو و صدای او چندان گوش نواز نیست. یا پیکر فرهاد معروفی اثر در خور و برابر با سمفونی مردگان نبود. صدای اعتراض به رفتار یک فرد در قبال یک حکومت و دولت ارتباط دارد که برخی از انها در آثار آن نویسنده و هنرمند متجلی می شود.