نامه 28
بسم الله الرحمن الرحیم

فرزند عزیزم،
 
خداوند عالم یار و نگهدارت باشد.

قرآن کریم می فرماید: قل ان کنتم تحبون الله، فاتبعونی یحببکم الله

(راه جلب محبت خدا متابعت و پیروی از پیامبر اکرم (ص) است). در این آیه ی شریفه، مطلب به صورت شرط و جزا مطرح شده است؛ یعنی به طور صریح می فرماید: شرط این که خداوند عالم کسی را دوست داشته باشد ، اطاعت از رسول اکرم (ص) است.

این گفته ی کتاب آسمانی ماست ؛ اما دست های مرموز ما را از این حقیقت دور کرده و تنها به کارهای ظاهری واداشته است؛ یعنی ما را از مغز به پوست مشغول کرده اند. می گوید : اسم پیامبر را می برند، باید - باید هر چه میتوانی – بلندتر صلوات بفرستی و شب تولد آن حضرت شام و شیرینی بدهی و شب مبعث چراغان کنی و ....! در حالی که امام صادق (ع) می فرماید : لو کان حبک صادقا لاطتعه ان المحب لمن یحب مطیع .

مفهوم کلام این است که دوست از دوست باید اطاعت کند. باری ، پیروی و متابعت پیامبر از چه راه است ؟ جواب روشن است ؛ باید به احکام دین اسلام عمل کرد : نماز ، روزه ، خمس ، زکات ، حج ، جهاد ، امر به معروف و نهی از منکر.  چه شده است که به شش تای اول عمل می کنیم و دوتای آخر فراموش شده است؟!

کمی فکر کن تا بدانی دشمن از راهش وارد شده است . او می داند که اگر این دو عملی شود ، سعادت دنیا و آخرت نصیب ما می شود . لذا این جمله ی "عیسی به دین خود، موسی به دین خود "  را در میان ما رواج داده است؛ در صورتی که حضرت امیرالمومنین (ع) می فرماید :  همه ی اعمال نیک ، حتی جهاد ، در مقابل امر به معرف و نهی از منکر خیلی کوچک است .
 
راستی ، اگر فقط به این یک فرمایش مولا عمل کرده بودیم ، وضع ما چگونه می شد؟!

همان طور که عرض کردم، ما را به "ریسه آویزان کردن در شب تولد مولا" مشغول کردند و نگذاشتند به روح فرمایش های آن حضرت پی ببریم . تازه ، وقتی صحبت از امر به معروف و نهی از منکر می شود ،می گوید : "باید بگوییم نماز بخوان و انگشتری طلا دست مکن" ؛ غافل از آن که راه اساسی ، تربیت انسان ها ، به خصوص بچه هاست ؛ چون : 

    چوب تر را چنان که خواهی    پیچ نشود خشک جز به آتش، راست

عزیزم،

به ایران که آمدی ، نیرو را فقط در این راه صرف کن.

خدا حافظ

4/2/71