بار دیگر دولت محمود احمدی نژاد افکار عمومی ایران را با بهت و حیرت مواجه کرده است. این بار اما نه معاونش از دوستی با مردم اسرائیل سخن بر زبان رانده و نه وزیرش به جعلی بودن مدرک تحصیلی اش اعتراف کرده است . بلکه مدیرکل پارلمانی دولت نهم در ازای پرداخت چک های 5 میلیونی به نمایندگان مجلس که ظاهراً برای تعمیر مساجد حوزه های انتخابیه نمایندگان بوده است از آنان ، بدون آن که متوجه باشند،امضاء می گرفته که بر اساس آن از استیضاح وزیر کشور انصراف می دادند. 

این رفتار مقام دولتی با هوشیاری برخی نمایندگان مجلس هشتم بر ملا و خیلی زود با گاف خبرگزاری رسمی دولت به رسانه ها کشیده شد . اما نکته قابل تأمل این است که ابعاد این رسوایی به قدری بزرگ بود که ماجرای آن در عرض چند ساعت بازتاب گسترده ای در رسانه های ایران و جهان پیدا کرد.

علاوه بر این بازتاب گسترده و کم نظیر رسانه ای ، بسیاری از مردم ، نخبگان و فعالان سیاسی نیز دچار بهت و حیرت شده اند . مگر می شود در نظامی که ملقب به عنوان « جمهوری اسلامی » است و در دولتی که مدعی « اصول گراترین دولت »پس از انقلاب است ، کار به اینجا برسد که هر روز یک رسوایی جدید به گوش مردم برسد ، آن هم چنین رسوایی های مشمئز کننده ای ؟!

واقعیت این است که آقای رئیس جمهور در طول سه سال گذشته همواره برخی از دوستان خود را چنان حمایت کرده و لابی پر قو قرار داده است که برخی از آنان احساس می کنند با این حمایت همه جانبه و قدرت ناشی از حضور در سمت های بالای دولتی ،می توانند دست به هر کاری بزنند . شاید هر کس دیگری هم جای این دوستان عزیز رئیس جمهور بود چنین تصوری پیدا می کرد.

وقتی اسفندیار رحیم مشایی از دوستی با مردم اسرائیل سخن می گوید و برغم مخالفت افکار عمومی ، دانشگاهیان و علما و مراجع تقلید به شدت مورد حمایت رئیس جمهور قرار می گیرد ؛ وقتی وزیر کشور اقرار می کند که مدرک تحصیلی اش جعلی بوده و با مدرک فوق دیپلم به دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه درس حقوق می داده است ! و بازهم رئیس جمهور به  از او دفاع می کند ؛ وقتی مشاور هنری رئیس جمهور از گردن زدن مراجع تقلید توسط امام زمان (عج) سخن می گوید و مورد حمایت مقام مافوقش قرار می گیرد ؛ وقتی محمد رضا رحیمی نسبت پیامبری زمانه را ـ هر چند به نقل از یک عرب سوری ـ درباره رئیس جمهور مطرح می کند و بعد به سمت مهمی چون معاونت حقوقی و پارلمانی رئیس جمهور نایل می شود و ... طبیعی است که بسیاری از دوستان و نزدیکان رئیس جمهور به خود  اجازه دهند، دست به رفتارهایی تعجب آور و دور از شان ملت بزنند.

در واقع به نظر می رسد در ماجراهایی که تا کنون رخ داده است نباید نقش حمایت های بی چون و چرای  آقای محمود احمدی نژاد از دوستان نزدیکش را نادیده گرفت . لذا در این رسوایی بزرگ که اخیراً رخ داده و انصافاً از تمام گاف های گذشته غم انگیز تر است باید شخص آقای رئیس جمهور هم پاسخگو باشند.

آقای محمد رضا رحیمی که معاون حقوقی و پارلمانی رئیس جمهور است باید پاسخگوی این رفتار فریب کارانه زیر دستانش با نمایندگان مجلس باشد و آقای احمدی نژاد هم باید پاسخگوی رفتارهای مدیر منصوبش یعنی آقای رحیمی باشد . لذا بعید به نظر می رسد به صرف استعفا و یا عزل مدیرکل پارلمانی دولت ، این رسوایی جبران شود . بلکه باید شخص آقای احمدی نژاد رسماً از مردم ایران عذرخواهی کند . به هر حال کسانی که در این مدت این گاف ها را داشته اند از دوستان نزدیک و مدیران منصوب رئیس جمهور هستند و لذا شخص ایشان باید جوابگو باشد .

 رسوایی چک های 5 میلیونی آنقدر بزرگ و عجیب است که عذرخواهی هیچ کس جز شخص مقام ارشد دولت از ناراحتی افکار عمومی کم نمی کند . چنین رخدادی در کشورهای توسعه یافته جهان به استعفای بالاترین مقام دولتی منجر می شود ، اما در کشور ما هنوز چنین  ادب و شهامتی وجود ندارد و  بدین ترتیب عذرخواهی رسمی از مردم حداقل کار ممکن است.

اما آقای احمدی نژاد یکشنبه شب، پس از پایان جلسه ی هیئت دولت، طی اظهاراتی که از سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد، تاسف ملت هوشیار ایران را دوچندان کردند. ایشان فرمودند که آن کارمند یا مدیر دولت (مدیرکل پارلمانی دولت) اشتباه کرده و به وزرا و معاونانشان هم فرموده اند که اگر از این گونه مسائل در آینده رخ دهد، قابل قبول نیست!

آقای احمدی نژاد ، فکر نمی کنید که شما نیز در برابر  ملت شریف و بردبار ایران به خاطر این رسوایی بی مانند تاریخ جمهوری اسلامی ایران ، مسوولید و باید از درگاه ملت ، عذر خواهی کنید؟