هنریک شولر استاددانشکده حقوق دانشگاه مونیخ:
آیا گرسنگی منجر به شورش و انقلاب جهانی می شود؟!
30 ارديبهشت 1387 ساعت 17:59
به گزارش سرویس بین الملل فرارو ، سایت مرکز پژوهشهای جهانی شدن در مطلبی به قلم هنریک شولر استاددانشکده حقوق دانشگاه مونیخ به پدیده کبمود مواد غذایی در جهان پرداخته است.
متن این گزارش را در زیر ملاحظه می کنید:
12 آوریل، بانک جهانی و صندوق بین المللی پول اجلاسشان را با انتشار بیانیه ای مشترک پایان بخشیدند. در این بیانیه ، آن ها از بنگاه های بین المللی خواستند برای مواجهه با قحطی هایی که به وقوع پیوسته یا پیش بینی می شود که به وقوع بپیوندند ، بودجه فوری 500 میلیون دلاری در اختیارشان بگذارند.
ریاست صندوق بین المللی پول ، دومینیک استراوس گان، اظهار داشت که بحران گرسنگی به مراتب خطرناک تر از بحران مالی اخیر آمریکا ست.
با 500 میلیون دلار چه کار می شود کرد؟ آیا می شود از پیشرفت مناقشات سیاسی که در هاییتی بخاطر قحطی درگرفته است جلوگیری کرد؟ نه مشکل فراتر از اینهاست. زیرا قحطی و کمبود نان در بسیاری از کشورهای دیگر نیز وجود دارد.
در دیگر کشورها (نظیر مصر) سربازان در بین جمعیت گرسنه، نان تقسیم می کنند. در فیلیپین و شمار بسیاری از دیگر کشورها، قحطی مواد غذایی وجود دارد و آشوب بخاطر گرسنگی در گرفته است. اطلاعات و اخبار نشان می دهد که گرسنگی به صورت تدریجی در33 کشور در حال گسترش است و قحطی بر آن ها حکمفرما است. ناآرامی ها، شورش ها و قیام هایی مرتبط با گرسنگی در حال وقوع هستند که باعث نگرانی می شوند.
علت این امر چیست؟ قیمت مواد غذایی اصلی مانند نان و ذرت و غلات افزایش پیدا کرده اند. از ژانویه تا مارس قیمت یک تن گندم صادراتی آمریکا از 375 دلار به 440 دلار رسیده است. در طی همین مدت، قیمت برنج صادراتی تایلند نیز از 365 به 562 دلار رسیده است.
عللی که برای این افزایش قیمت ذکر شده، افزایش جمعیت کشورهای در حال صنعتی شدن و همچنین وجود مگاسیستم هایی مانند چین و هند هستند که همزمان توانایی خرید بسیار زیادی را در آن واحد دارند. یکی دیگر از علل اساسی، تبدیل مقدار عظیمی از برنج و غلات به اتانول است که نباید آن را از قلم انداخت. اتانول برای ماشین هایی که مقدار زیادی بیوکربنات لازم دارند تا به کار بیفتند، ضروری است. این بیوکربنات ترکیبی از بنزین و اتانول است.
کشورهایی نظیر آمریکا که تنها قادرند 30 درصد از نفت مورد نیازشان را از داخل کشور و دیگر منابع مطمئن تامین کنند، در لیست خریداران اصلی بیوکربنات قرار دارند و بنابراین جزو طرف های ذینفع تبدیل غلات به اتانول هستند.
در آلمان نیز به نظر می رسد که جر و بحث ها بر سر مخلوط بیوکربنات مصرفی در اتومبیل ها پایان نمی پذیرد. در واقع از زمانی که شمار ماشین های قدیمی به یک میلیون کاهش یافت، قیمت مخلوط بیوکربنات حداقل دوباره 10 درصد افزایش یافته است.
دبیر کل بانک جهانی بیان داشته است :« دست های ما به طرف دهانمان هدایت می شوند نه به طرف کیف پولمان. از اینجا باید فهمید ما می بایست نان یا ذرت در مزارع غلات مان تولید کنیم، نه بیوکربنات. بیوکربنات شاید جیب هایمان را پر پول کند اما نمی شود از آن تغذیه کرد و سیر شد. »
آیا صندوق بین المللی پول می تواند موقعیت ساختاری موجود کشورهای جهان سوم را تغییر دهد یا آن را حل کند؟ ما زمان دریافت اعتبار به وضعیت و شرایط موجود کشورهای مقروض جهان سوم پی می بریم. آنها مجبورند با دریافت این اعتبارات آن را صرف کاشتن کاکائو یا قهوه یا کالاهایی نظیر این ها نمایند تا بتوانند آن را سریع بفروشند و با فروشش در بازار جهانی سودی به دست آورند. بدین گونه شرایط کشت مواد غذایی هر روز مسکل تر می شود. حجم کشت کمتر و همراه با موانع فزاینده ای است. این عامل همچنین توضیح می دهد چرا گرسنگی رو به فزونی است.
در پایان مناسب است ما روشهای دامپینگ محصولات کشاورزی را ذکر کنیم. چیزی که باعث و بانی آن اروپاست.
دامپینگ به شیوه تجارتی عرضه محصولات غذایی، صنعتی و ... زیر قیمت بازار یا حتی زیر قیمت تمام شده و تولیدی می گویند. در عرصه کشاورزی نیز کشورهایی نظیر آمریکا و اروپا با این عمل سبب می شوند که کاشت مواد غذایی برای کشورهای جهان سوم به خصوص افریقا مقرون به صرفه نباشد و این خود عاملی برای ایجاد قحطی در مناطق مختلف دنیاست.
با مطالعه کتاب « امپراطوری ننگین» نوشته ژان زیگلر می فهمیم کمک به پیشرفت و توسعه تنها بهانه ایست که اروپایی ها بتوانند مواد غذایی تولید شده شان را به آفریقا صادر کنند.
دامپینگ محصولات کشاورزی امری بسیار شایع است ،گر چه سعی می شود هیچ جا سخنی از آن نرود.
