داخلی  »  خبر  »  سياسی

روزنامه ی شیکاگو سان تایمز بررسی می کند

تبعات حمله ی امریکا به ایران

کد مطلب : 11709 5 خرداد 1387 ساعت 13:58

به گزارش سرویس بین الملل فرارو ، روزنامه ی امریکایی شیکاگو سان تایمز  در واکنش نسبت به برخی تلاش ها در امریکا برای دامن زدن به بحث لزوم حمله نظامی امریکا به ایران ، تبعات چنین اقدامی را مورد بررسی قرار داده است.

متن گزارش را در زیر بخوانید:

هفته گذشته در شوراي شهر شيكاگو جلسه بحثي در مورد قطعنامه مخالفت با حمله نظامي آمريكا عليه ايران برگزار شد. دالي شهردار شيكاگو از طرفداران خود در شورا خواست كه مانع از تصويب قطعنامه شوند و اظهار داشت كه نگران است چنين قطعنامه اي دست هاي رييس جمهور بعدي را ببندد.

دالي  اين سؤال را مطرح كرد که "اگر ايران به اسراييل حمله كند، آيا ما بايد عقب بنشينيم و كاري نكنيم؟ آنها به ما حمله نكرده اند. ولي آيا مي توانند به هر كس ديگري حمله كنند؟ اين واقعا براي من مسئله است؟"

دالي اشتباه مي كند. نكته مورد نظر در اين قطعنامه عليه حمله نظامي به ايران ، موضعي كه هم اكنون از سوي بيش از 10 شهر در سراسر كشور اتخاذ شده است،  دقيقا آن است كه استفاده از چنين حمله اي خطر جنگ را بيشتر محتمل مي سازد و احتمال آن را كمتر نمي كند. مخالفت با يك واكنش نظامي به معناي آن نيست كه ما "عقب بنشينيم و كاري نكنيم." بر عكس، به معناي آن است كه امكان واقعي براي اين كه اجتناب از جنگ ، ديپلماسي، چند جانبه گرايي، تعامل واقعي، و ديپلماسي بيشتر، به خط مشي اصلي آمريكا تبديل شود وجود دارد.

در دسامبر 2007، ارزيابي اطلاعاتي ملي منتشر شد. اين سند كه نظر جمعي تمامي 16 سازمان اطلاعاتي آمريكا را نشان مي داد، روشن بود: ايران داراي سلاح هسته اي نيست، داراي برنامه تسليحات هسته اي ملموسي نيست، و اصلا روشن نيست كه خواستار چنين برنامه اي باشد. و با اين وجود كاخ سفيد همچنان به تشديد لفاظي خود عليه ايران ادامه داد و طوري سناريوي تبليغاتي به راه انداخت كه به طرز ترسناكي يادآور دوره منتهي به حمله غير قانوني آمريكا به عراق در سال 2003 بود.

سوال شهردار شیکاگو در مورد حمله ايران به اسراييل،تنها كشور خاورميانه كه در واقع داراي سلاح هسته اي است ، با مصلحت انديشي ، نكته مهم تر قطعنامه شوراي شهر را ناديده مي گيرد. 

به نفع تمامي همسايگان ايران از جمله به نفع اسراييل است كه از يك جنگ جديد غير ضروري در منطقه جلوگيري به عمل آید. در صورتي كه آمريكا دست به حمله نظامي بزند، ايران مي تواند تلافي كند، تهديد به حمله به نيروهاي آمريكايي در عراق يا حمله به اسراييل كند، يا تنگه هرمز را ببندد، كه روزانه 45 درصد از نفت جهان از آنجا عبور مي كند.

دقيقا به دليل وجود تهديد جنگ آمريكا عليه ايران است (جنگي بازدارنده كه بر طبق قانون بين الملل غير قانوني خواهد بود و در مغايرت با منشور سازمان ملل و قانون اساسي ايالاات متحده، و جنگي ويرانگر براي مطقه و امنيت آمريكا خواهد بود) كه اكنون بسياري از شهرهاي آمريكا در صدد هستند اين لفاظي های جنگ طلبانه را از ميان بردارند.

همان گونه كه جنگ كنوني عراق نشان مي دهد، كاخ سفيد هم اكنون بي توجهي خود را نشان داده و مايل است در زماني كه به جنگ نيازي وجود ندارد، جنگ را برگزيند، خود را بالاتر از قوانين بين الملل قرار دهد، و مردم و كنگره آمريكا را در خواري كامل نگاه دارد. بنابراين شهرها، ايالات و مؤسسات مختلف كشور به سوي پايان دادن جنگ عراق و ممانعت از بروز جنگي جديد در ايران در حركت هستند.

يك ضربه "جراحي كننده" به ايران، يك اقدام جنگي خواهد بود. در شوراي شهر شيكاگو به اعضاي شورا يادآوري شد كه چنين حمله اي، احساسات ضد آمريكايي را در سراسر دنياي اسلام شعله ور خواهد كرد.

هم اكنون، بر طبق يك نظرسنجي كه توسط دانشگاه مريلند از افكار عمومي كشورهاي عربي به عمل آمد، 83 درصد از اعراب در عربستان، مصر، اردن، لبنان، مراكش و امارات داراي نظر نامساعدی نسبت به ايالات متحده هستند. افزودن بر چنين احساسات ضد آمريكايي، موجب افزايش خيلي كمي در منافع آمريكا در خاورميانه و در سراسر جهان خواهد شد ولي در عوض تهديد به امنيت تمامي مردم آمريكا را تشديد خواهد كرد.

ضروري است كه آمريكا باب مذاكره را با ايران بر سر تمامي مسائلي كه موجب شكاف بين دو كشور شده باز كند: تسليحات هسته اي (از جمله تسليحات هسته اي آمريكا)؛ مداخله در عراق (مداخله ما و آنها)؛ حمايت از سازمان هاي تهديد كننده تروريسم يا هر گونه حمله اي عليه يكديگر (در مورد ما و در مورد آنها)؛ ضمانت هاي امنيتي (براي ما و براي آنها) و در نهايت ، از سرگيري روابط عادي ديپلماتيك و تجاري بين ايالات متحده و ايران.

يك ضربه نظامي آمريكا مي تواند جنگ به راه اندازد. چنين جنگي نه تنها براي جمعيت 70 ميليوني ايران بلكه براي اسراييل ، براي نيروهاي آمريكايي در منطقه، و براي اميد به صلح در جهان ويرانگر خواهد بود. آقاي شهردار دالي، ما به ديپلماسي نياز داريم نه به جنگي ديگر.

ارسال اين مطلب به دوستان دريافت فايل مطلب نسخه قابل چاپ
Share/Save/Bookmark
آدرس ايميل :
نظر شما :
نمايش آدرس ايميل شما به سايرين