«اين لنگه كفش چيه تو دهنت!» اين جمله را كموبيش همه آنهايي كه پا به سن گذاشتهاند، به ياد ميآورند.
وقتي كه با كلي ذوق، به بقال محله 2ريال ميداديم و يك آدامس يا سقز ميخريديم، اما يك باره پدربزرگ چشمش به ما ميافتاد و با توپ و تشر ميگفت: « اين لنگه كفش چيه تو دهنت!» آن موقع بود كه همه دنيا روي سرمان خراب ميشد. آدامس را با مزه توستالژيكش دور ميانداختيم و منتظر پول توجيبي هفته بعد ميشديم.
اما اين روزها خيلي چيزها عوض شده. ديگر كمتر كسي سراغ «سقز» را ميگيرد. بقالها هم از وقتي سوپرماركت شدهاند، فقط آدامس خارجي ميفروشند. خبري از «خروسنشان»ها و «آدامس جرقهاي»ها نيست. فقط بعضيها طبق عادت ميگويند: «ببخشيد پول خرد ندارم» و يك آدامس «شيك» ميگذارند كنار بقيه اجناس، داخل كيسه.
تا همين چند وقت پيش، بچهها آدامس ميخريدند به عشق عكس فوتباليستها و عكس برگردانهاي آدامس خرسي؛ امروز بزرگترها آدامسهاي رنگارنگ خارجي ميخرند، براي تنظيم PH دهان، سفيد شدن دندان و هضم غذا. تا ديروز بچهها آدامس ميخريدند، بستهاي 10 يا 20 تومان؛ امروز بزرگترها حاضرند تا 3 يا 4هزار تومان هم پول براي آدامس خرج كنند.
آدامسها در تبليغات هم چيزي كم از ساير محصولات ندارند. بيلبوردهاي شهر پر از تبليغ آدامسهاي مختلف با محور سلامتي شده است.
روزي 3 تا نخوريد
شواهد عيني نشان ميدهد، آدامس به يك جزء جدا نشدني از كيف خانمها، (و حتي برخي آقايان) تبديل شده است. براساس يك آمار تاييد نشده، از هر 10خانم شهرنشين، 7 نفر روزانه حداقل يك آدامس مصرف ميكنند. اين در حالي است كه شايد تعداد افرادي كه روزانه حداقل يك ليوان شير مصرف ميكنند به 5 نفر هم نرسد. دكترها بر اين باورند كه مصرف روزانه سه عدد آدامس در روز، فرد را به شدت در معرض بيماريهاي گوارشي قرار ميدهد.
با اين وجود برخي از افراد به قدري به مصرف آدامس عادت ميكنند، كه اين عادت به نوعي اعتياد تبديل ميشود. البته اعتياد به مصرف آدامس فقط مخصوص ما نيست. چراكه از وقتي آدامس(به شكل امروزي) براي اولين بار از سوي يونانيهاي باستان از صمغ نوعي درخت تهيه و مصرف ميشد، تا امروز كه كارخانههاي بزرگ دنيا آن را توليد ميكنند و بازاري به وسعت 21ميليارد دلار براي آن دست و پا كردهاند، افراد زيادي گرفتار آدامس شدهاند؛ تا جايي كه چندي پيش يك سياستمدار اهل كشور تركيه، به دليل مصرف آدامس در يك مراسم رسمي، سر از دادگاه درآورد.
مصرف 74 ميليارد تومان آدامس
به گزارش خبرنگار ما، مصرف آدامس در كشور، به سرعت در حال افزايش است. به گونهاي كه مصرف اين «كوچولوي تمامنشدني»، از 25 تن در سال 84، به حدود 2463 تن در سه فصل ابتدايي امسال رسيده است. اين يعني ايرانيها فقط در 9 ماه امسال، 73 ميليارد و 890 ميليون تومان آدامس جويدهاند تا مصرف آدامس ايرانيها به يك باره ظرف چهار سال، 100 برابر شود.
در اين ميان، ميزان توليد آدامس در كشور، نسبت به ميزان واردات آن بسيار ناچيز است. به بيان ساده تر، صنعت آدامس، در مقايسه با ساير صنايع مشابه نظير شكلاتسازي يا بسياري از خوراكيهاي سرگرمكننده ديگر، روند رو به رشد كندتري داشته؛ به عبارت بهتر، از قافله جامانده است. شاهد اين مدعا هم آدامسهاي رنگارنگ خارجي است كه عمدتا از كشور تركيه يا امارات راهي سوپرماركتهاي ايران ميشوند.
افتتاح كارخانه آدامس در حاشيه تهران
ديروز بزرگترين كارخانه توليدكننده آدامس كشور و خاورميانه در حاشيه تهران، مورد بهرهبرداري قرار گرفته تا بلكه بخشي از اين عقبماندگي جبران شود و توليدكنندگان ايراني، سهم بيشتري از بازار داخل به دست آورند. البته به اين شرط كه بتوانند در اين بازار تنگ رقابتي، دوام بياورند.
به گزارش خبرگزاري مهر، وزير صنايع و معادن در مراسم افتتاحيه اين كارخانه، رشد صنعتي را زمينه ساز گسترش پيشرفتهاي اقتصادي دانسته و افزوده است: «رشد بخش صنعت در گرو تخصيص منابع مالي مورد نياز است.»
«علي اكبر محرابيان» ابراز اميدواري كرد كه با راهاندازي اين خط توليد، شاهد حضور برند ايراني در بازارهاي جهاني باشيم.
اين كارخانه كه با سرمايهگذاري 30 ميليارد توماني، ظرف 5 سال ساخته شده، قرار است آدامس بدون قند را توليد و راهي بازار كند.
با اين اوصاف معلوم نيست مصرف آدامس با اين شيب تندي كه در پيش گرفته، سال آينده چقدر ميشود؟ معلوم نيست، تا سال آينده چند مدل آدامس ديگر راهي بازار ايران ميشود؟ با اين حال، فرقي نميكند اين آدامسها چطور به دست من و شما ميرسد. خواه از سوپرماركت و دكه روزنامه فروشي باشد، يا در داروخانهها فروخته شود. شايد هم پشت چراغ قرمز يا در ترافيك، كودكي به شيشه بزند و از شما بخواهد آدامس بخريد. حيف كه ديگر پدر بزرگ نيست. شايد اگر بود ...
)
